آن اینکه نگاه نکن به پیشانی های پینه بسته اصولیون و زاهدان شب، که چگونه دم از ولایت مطلقه و روشهای ذوب شدن در آن می زنند و به گاه فجر، دسته گل نثار مقبره آن امام می کنند که "ای امام، راهت ادامه دارد" و قطره اشکی هم در جلو دوربینهای تلویزیون می ریزند تا مردم گمان کنند که اینان پیرو همان پیر فرزانه اند!
نه ! تنها دمی منتظر باش و به هنگام صبح ببین که چگونه همانانها از حرمله ها، بدتر، دست به شمشیر می برند و در پی کسب مُلک ری و خزائن مدائن، احادیث آن امام را یکی یکی وارونه تاویل می کنند!
در این وادی است که گمان می کنم واژه هایی چون "اصولگرایی" "پیروی از خط امام" و رهبری" "فدائی اسلام " و همه و همه، نقابهایی هستند تنها برای نشستن روی صندلی ریاست و قدرت. چه باک اگر "حقیقت " و "درستی" و "حقوق بندگان" پایمال شود! حتی اگر به بهانه پاسداری از حقوق ملت، حقوق مردم پایمال شود!
به اینجا که می رسم یاد حرف یک دوست می افتم. برای "اینان" همه چیز نسبی است. از خون شهدا، امام، جبهه، وطن پرستی گرفته تا ...، قانون اساسی و وطن و ....
درست تر برای آنان آن است که منافعشان را تامین کند.
هرچه بادا باد. بقیه ، فرعیات است!
