این وبلاگ ریشه در آشنایی ام با صدرا، هفت سال پیش در خوابگاه دانشجویی ارشد، در لابلای بحثهای شبانه و هنگام شستن مشارکتی ظرفهای شام دارد. همان زمان که با دمپایی و پیژامه! به تحلیل اوضاع ایران و جهان می نشستیم، برای مدیریت بهتر جهان نقشه می کشیدیم و بر خدایان سانسور و سیاهی که هر روز یکی دو روزنامه ی خواندنی را سلاخی می کردند درود می فرستادیم!
سابق بر این مومنانه تر زندگی می کردم! نماز جمعه می رفتم. در مقابل دوستان سکولار از نظام دفاع می کردم. دغدغه ارزشها و خون شهدا را داشتم.
اما چرخش روزگار و گردش اطلاعات، مرا تغییر داد. این روزها، دیگر دغدغه های گذشته را ندارم. حتی اگر من نباشم باز هم عده ای هستند که حاضرند به هر قیمتی از نظام، ارزشها و خون شهدا دفاع کنند! حتی به بهای نادیده گرفتن اخلاق، شرافت، انسانیت، راستی، پاکدامنی، نفی آزادی.

صدرا هم گذشته ی مشابهی دارد. او که فرزند آیت ا... ، بازگشته از حوزه و عضو فعال سابق بسیج بوده، هم اکنون دانشجوی دکترا و مدرس دانشگاه است.

ما اکنون خود را مقید به پاسداری از حریم انسانیت، اخلاق و آزادی می دانیم.
به امید سربلندی ایرن عزیز
حاج کاظم

---